Art Model AM 7201 Grumman F8F-2 Bearcat, μαχητικό του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ

Grumman F8F-2 Bearcat, μαχητικό του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ

Το Grumman F8F Bearcat σχεδιάστηκε εξαρχής ως αναχαιτιστικό αεροπλανοφόρων, με πρωταρχικό γνώμονα την εξαιρετική ευελιξία και τον κορυφαίο ρυθμό ανόδου. Για την επίτευξη αυτών των απαιτητικών προδιαγραφών, το αεροσκάφος δομήθηκε γύρω από τον θηριώδη αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp, ένα αποδεδειγμένης αξίας κινητήριο σύνολο που είχε ήδη διαπρέψει στα μαχητικά F6F Hellcat και F7F Tigercat. Στις 27 Νοεμβρίου 1943, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ παρήγγειλε την κατασκευή δύο πρωτοτύπων υπό την ονομασία XF8F-1. Το πρώτο εξ αυτών πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 21 Αυγούστου 1944. Χάρη στον εξαιρετικά συμπαγή σχεδιασμό της ατράκτου, οι μηχανικοί πέτυχαν να δημιουργήσουν ένα νέο μαχητικό κατά 20% ελαφρύτερο από τον προκάτοχό του, το F6F Hellcat. Αυτή η ριζική μείωση του βάρους εξασφάλισε κατακόρυφη αύξηση του ρυθμού ανόδου κατά 30%.

Τα πρώτα αεροσκάφη παραγωγής άρχισαν να εντάσσονται σε υπηρεσία τον Φεβρουάριο του 1945. Κατασκευαστικά, η βασική έκδοση F8F-1 ήταν ένα ολομεταλλικό, αυτοφερόμενο χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο. Προκειμένου να εξοικονομείται πολύτιμος χώρος στα καταστρώματα και τα υπόστεγα των αεροπλανοφόρων, τα εξωτερικά δύο τρίτα των πτερύγων αναδιπλώνονταν κατακόρυφα προς τα πάνω. Το αεροσκάφος έφερε πλήρως ανασυρόμενο κλασικό σύστημα προσγείωσης με ουραίο τροχό, θωράκιση πιλοτηρίου και αυτοφρασσόμενες δεξαμενές καυσίμου. Επιπροσθέτως, τα αεροσκάφη παραγωγής διέθεταν ελαφρώς υψηλότερο κάθετο σταθερό συγκριτικά με τα πρωτότυπα. Την πρόωση εξασφάλιζε ο κινητήρας R-2800-34W, ενώ ο οπλισμός των πρώτων παρτίδων παραγωγής απαρτιζόταν από τέσσερα πολυβόλα των 12,7 mm. Έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στις δυνατότητες του νέου σχεδίου, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ παρήγγειλε 2.023 μονάδες της έκδοσης F8F-1 ήδη από το 1944, λίγο μετά την έναρξη των πτητικών δοκιμών. Η Μοίρα Διώξεως VF-19 υπήρξε η πρώτη επιχειρησιακή μονάδα του στόλου που εξοπλίστηκε με τα νέα μαχητικά στις 21 Μαΐου 1945.

Έως την ολοκλήρωση της παραγωγής τον Μάιο του 1949, η Grumman κατασκεύασε συνολικά 1.266 Μπέαρκατ. Τη ραχοκοκαλιά της παραγωγής αποτέλεσε η βασική έκδοση F8F-1 (765 μονάδες). Στις υπόλοιπες παραλλαγές συγκαταλέγονταν 100 αεροσκάφη F8F-1B, οπλισμένα με τέσσερα πυροβόλα των 20 mm, καθώς και 36 νυχτερινά μαχητικά F8F-1N, εξοπλισμένα με ραντάρ. Εν συνεχεία, η κατασκευάστρια εταιρεία παρουσίασε τη βελτιωμένη έκδοση F8F-2, η οποία παρήχθη σε 293 αντίτυπα. Η συγκεκριμένη παραλλαγή ξεχώριζε από το ανασχεδιασμένο κάλυμμα του κινητήρα, το υψηλότερο ουραίο πτέρωμα, την ενισχυμένη δομή της ατράκτου και τον τυπικό οπλισμό τεσσάρων πυροβόλων των 20 mm. Το μοντέλο F8F-2 αποτέλεσε τη βάση για εξόχως εξειδικευμένες παραλλαγές: 12 νυχτερινά μαχητικά F8F-2N και 60 φωτοαναγνωριστικά αεροσκάφη F8F-2P, με τα τελευταία να φέρουν οπλισμό μόλις δύο πυροβόλων.

Στη δύση της επιχειρησιακής τους καριέρας, ένας μικρός αριθμός αεροσκαφών μετατράπηκε σε τηλεκατευθυνόμενους ιπτάμενους στόχους (F8F-1K) και σε αεροσκάφη ελέγχου μη επανδρωμένων στόχων (F8F-1D και F8F-2D). Έως τα τέλη του 1952, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ απέσυρε οριστικά τα τελευταία του Μπέαρκατ από την ενεργό δράση. Εντούτοις, το αεροσκάφος γνώρισε εκτεταμένη πολεμική δράση στο εξωτερικό. Μέσω του Προγράμματος Αμοιβαίας Αμυντικής Βοήθειας, οι Ηνωμένες Πολιτείες παραχώρησαν περίπου 200 Μπέαρκατ (κυρίως των εκδόσεων F8F-1 και F8F-1B) στη Γαλλική Πολεμική Αεροπορία, η οποία τα χρησιμοποίησε κατά κόρον στον Πρώτο Πόλεμο της Ινδοκίνας. Παράλληλα, η Βασιλική Πολεμική Αεροπορία της Ταϊλάνδης παρέλαβε 100 αεροσκάφη F8F-1 και 29 μονάδες F8F-1B.

Τεχνικά χαρακτηριστικά του Grumman F8F Bearcat

• Έτος ένταξης σε υπηρεσία – 1945
• Μήκος – 8,61 μ.
• Εκπέτασμα – 10,92 μ.
• Ύψος – 4,22 μ.
• Επιφάνεια πτερύγων – 22,67 τ.μ.
• Βάρος κενού – 3.207 κιλά
• Μέγιστο βάρος απογείωσης – 5.870 κιλά
• Προωθητικό σύστημα – 1 × αστεροειδής κινητήρας Pratt & Whitney R-2800-34W Double Wasp, απόδοσης 2.100 ίππων
• Μέγιστη ταχύτητα – 730 χλμ./ώρα
• Ταχύτητα πλεύσης – 272 χλμ./ώρα
• Επιχειρησιακή οροφή – 11.795 μ.
• Μέγιστος ρυθμός ανόδου – 1.395 μ./λεπτό
• Εμβέλεια – 1.778 χλμ.
• Πλήρωμα – 1
• Οπλισμός – 4 × πυροβόλα των 20 mm (ή 4 × πολυβόλα των 12,7 mm στα πρώιμα F8F-1), 2 × βόμβες των 454 κιλών ή 4 × μη κατευθυνόμενες ρουκέτες των 127 mm, 2 × απορριπτόμενες δεξαμενές καυσίμου των 568 λίτρων