Art Model AM 7201 Grumman F8F-2 Bearcat ABD Donanması Avcı Uçağı

Grumman F8F-2 Bearcat ABD Donanması Avcı Uçağı

Grumman F8F Bearcat, uçak gemisi konuşlu bir önleme uçağı olarak tasarlandı ve geliştirilme sürecinde olağanüstü manevra kabiliyeti ile yüksek tırmanma oranına öncelik verildi. Bu zorlu taktiksel gereksinimleri karşılamak amacıyla uçak, daha önce F6F Hellcat ve F7F Tigercat modellerinde güvenilirliğini kanıtlamış olan Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp radyal motoruyla donatıldı. ABD Donanması, 27 Kasım 1943'te XF8F-1 adıyla iki prototip siparişi verdi. İlk prototip 21 Ağustos 1944'te ilk uçuşunu gerçekleştirdi. Mühendisler, gövde mimarisini son derece kompakt tutarak önceki model F6F Hellcat'e kıyasla %20 daha hafif bir avcı uçağı tasarlamayı başardılar. Bu radikal ağırlık tasarrufu, uçağın tırmanma oranında %30'luk bir artış sağladı.

Şubat 1945'te ilk seri üretim uçaklar donanma birliklerinin envanterine girmeye başladı. Temel varyant olan F8F-1, tamamen metal yapıda, serbest taşıyıcılı ve alttan kanatlı bir monoplandı. Uçak gemilerindeki kısıtlı hangar alanından tasarruf etmek için kanatların dışta kalan üçte ikilik kısmı dikey olarak yukarı katlanabiliyordu. Uçak; tamamen içeri çekilebilir standart kuyruk tekerlekli iniş takımı, pilot zırhı ve kendinden sızdırmaz yakıt tanklarına sahipti. Ayrıca seri üretim modellerinde, prototiplere kıyasla dikey stabilize bir miktar yükseltilmişti. Gücünü R-2800-34W motorundan alan ilk üretim kafileleri, dört adet 12,7 mm makineli tüfekle silahlandırıldı. Yeni tasarıma büyük bir güven duyan ABD Donanması, 1944 yılında uçuş testlerinin hemen ardından 2.023 adet F8F-1 siparişi verdi. 19. Avcı Filosu (VF-19), 21 Mayıs 1945'te yeni uçaklara geçiş yapan ilk filo oldu.

Mayıs 1949'da üretim hatları kapandığında Grumman toplam 1.266 adet Bearcat inşa etmişti. Üretimin belkemiğini 765 uçakla standart F8F-1 modeli oluşturdu. Diğer varyantlar arasında dört adet 20 mm top taşıyan 100 adet F8F-1B ve radar donanımlı 36 adet F8F-1N gece avcı uçağı bulunuyordu. Üretici daha sonra 293 adet üretilecek olan gelişmiş F8F-2 varyantını tanıttı. Yeniden tasarlanmış motor kaportası, daha yüksek bir dikey stabilize, yapısal güçlendirmeler ve standart dört adet 20 mm top, bu modelin öne çıkan özellikleriydi. F8F-2 gövdesi aynı zamanda daha spesifik alt varyantlara da temel oluşturdu: 12 adet F8F-2N gece avcı uçağı ve yalnızca iki top taşıyan 60 adet F8F-2P foto-keşif uçağı.

Hizmet ömürlerinin son dönemlerinde az sayıda uçak, radyo kontrollü hedef uçaklarına (F8F-1K) ve insansız hava aracı yönlendirme uçaklarına (F8F-1D ve F8F-2D) dönüştürüldü. ABD Donanması, son Bearcat'lerini 1952'nin sonuna kadar aktif hizmetten çıkardı. Ancak uçak, deniz aşırı bölgelerde yoğun bir şekilde muharebe gördü. Karşılıklı Savunma Yardım Programı çerçevesinde ABD, Birinci Çinhindi Savaşı'nda aktif olarak kullanılan yaklaşık 200 adet avcı uçağını (çoğunlukla F8F-1 ve F8F-1B) Fransız Hava Kuvvetleri'ne tedarik etti. Tayland Kraliyet Hava Kuvvetleri de 100 adet F8F-1 ve 29 adet F8F-1B'yi envanterine kattı.

Grumman F8F Bearcat Teknik Özellikleri

• Hizmete giriş yılı – 1945
• Uzunluk – 8,61 m
• Kanat açıklığı – 10,92 m
• Yükseklik – 4,22 m
• Kanat alanı – 22,67 m²
• Boş ağırlık – 3.207 kg
• Azami kalkış ağırlığı – 5.870 kg
• Güç grubu – 1 × hava soğutmalı radyal motor Pratt & Whitney R-2800-34W Double Wasp, 2.100 bg
• Azami hız – 731 km/s
• Seyir hızı – 272 km/s
• Servis tavanı – 11.795 m
• Tırmanma oranı – 23,2 m/sn
• Menzil – 1.778 km
• Mürettebat – 1
• Silah donanımı – 4 × 20 mm otomatik top (veya 4 × 12,7 mm sabit makineli tüfek), 2 × 454 kg bomba veya 4 × 127 mm güdümsüz roket, 2 × 568 litrelik harici yakıt tankı