RS Models 92218 Bell P-400 Airacobra II. Dünya Savaşı USAAF Avcı Uçağı

Bell P-400 Airacobra II. Dünya Savaşı USAAF Avcı Uçağı

P-39'un ihracat varyantı olarak geliştirilen Amerikan yapımı P-400 avcı uçağı, İkinci Dünya Savaşı döneminin standartlarına göre son derece alışılmışın dışında bir yapısal tasarıma sahipti. Uçağın en belirgin özelliği, motorun doğrudan kokpitin hemen arkasına yerleştirilmiş olmasıydı. Mühendisler, güç grubunu uçağın ağırlık merkezine olabildiğince yakın konumlandırarak hava aracına olağanüstü bir manevra kabiliyeti kazandırmışlardır. Motordan pervaneye güç aktarımı uzun bir tahrik mili vasıtasıyla sağlanmaktaydı; bu konfigürasyon, uçağın burun kısmını tamamen boşaltarak buraya ağır bir silah donanımının, bilhassa da pervane göbeğinin tam ortasından ateş edebilen 37 mm'lik bir topun yerleştirilmesine olanak tanımaktaydı. Yatay uçuşta bu makine, saatte 644 km azami hıza ulaşabilmekteydi.

Bu öncü mühendislik çözümlerine rağmen, uçağın muharebe sahasındaki etkinliğine dair değerlendirmeler son derece çelişkili olup büyük ölçüde görev yaptığı harekât alanına bağlı kalmıştır. Uçak, ne ABD Ordusu Hava Kuvvetleri'nde ne de İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri (RAF) bünyesinde kalıcı bir yer edinebilmiştir. Esasen, Airacobra'nın İngiliz kokartları altındaki operasyonel kariyeri oldukça kısa ömürlü olmuştur: Ekim 1941'de hizmete girdiğinde yalnızca tek bir birim, 601. Filo ("City of London") bu modelle donatılmıştır. Cephe hattındaki görev süresi 9-11 Ekim tarihleri arasında sadece üç gün sürmüş, bu zaman zarfında uçuşa elverişli durumdaki dört uçak işgal altındaki Fransa üzerinde yalnızca iki avcı sortisi icra etmiştir. Nihayetinde, İngiltere'nin başlangıçtaki siparişinden sadece 80 adet uçak monte edilmiştir.

Bu üretim partisinden geriye kalan uçakların akıbeti ise taban tabana zıt bir seyir izlemiştir. İki yüze yakın uçak acil olarak Sovyetler Birliği'ne yönlendirilmiştir. Doğu Cephesi'nin amansız koşulları altında Sovyet havacıları, bu avcı uçağının alçak irtifadaki üstün uçuş karakteristiklerinin değerini kısa sürede anlamışlardır. Geriye kalan makineler ise ABD topraklarında alıkonulmuş veya Pasifik harekât alanına sevk edilmiştir. P-400 isimlendirmesi altında operasyonlara katılan bu tayyarelerin, Yeni Gine ve Guadalcanal üzerindeki çetin hava muharebelerinde yoğun bir şekilde görev alması tam da bu cephede gerçekleşmiştir.