RS Models 92218 Bell P-400 Airacobra, USAAF-jachtvliegtuig uit de Tweede Wereldoorlog

Bell P-400 Airacobra, USAAF-jachtvliegtuig uit de Tweede Wereldoorlog

De Amerikaanse jager P-400, ontwikkeld als exportvariant van de P-39, onderscheidde zich door een voor de normen van de Tweede Wereldoorlog uitzonderlijk innovatief ontwerp. Het meest markante kenmerk was de positionering van de motor, die direct achter de cockpit was ingebouwd. Door de krachtbron nagenoeg op het zwaartepunt van het toestel te plaatsen, wisten de ingenieurs een superieure wendbaarheid te realiseren. De krachtoverbrenging naar de propeller verliep via een verlengde aandrijfas; deze configuratie maakte de volledige neussectie vrij voor de integratie van zware bewapening, in de eerste plaats een 37mm-kanon dat direct door de propellernaaf vuurde. In horizontale vlucht behaalde de machine een topsnelheid van 644 km/u.

Ondanks deze vooruitstrevende techniek liepen de operationele beoordelingen sterk uiteen en bleken deze in hoge mate afhankelijk van het specifieke strijdtoneel. Het toestel wist noch bij de Amerikaanse luchtmacht, noch bij de Britse Royal Air Force definitief door te breken. De operationele carrière van de Airacobra in Britse dienst was zelfs buitengewoon kortstondig: bij de ingebruikname in oktober 1941 werd slechts één enkele eenheid met het type uitgerust, het No. 601 Squadron ("City of London"). De daadwerkelijke frontinzet besloeg amper drie dagen, van 9 tot 11 oktober, een periode waarin vier luchtwaardige toestellen slechts twee gevechtsmissies boven bezet Frankrijk uitvoerden. Van de oorspronkelijke Britse bestelling werden uiteindelijk niet meer dan 80 exemplaren geassembleerd.

Het lot van de resterende toestellen uit deze productiebatch nam een volstrekt andere wending. Circa tweehonderd eenheden werden met spoed omgeleid naar de Sovjet-Unie. Onder de meedogenloze omstandigheden van het Oostfront leerden de Sovjet-vliegers de superieure vliegeigenschappen van de jager op lage hoogte al snel waarderen. De overige toestellen bleven gestationeerd in de Verenigde Staten of werden overgebracht naar het oorlogstoneel in de Pacific. Precies daar namen deze machines, opererend onder de aanduiding P-400, intensief deel aan de hevige luchtgevechten boven Nieuw-Guinea en Guadalcanal.