Art Model AM 7207 Mikojan-Guriewicz MiG-9 (I-210 M-82A), radziecki myśliwiec II wojny światowej

Mikojan-Guriewicz MiG-9 (I-210 M-82A), radziecki myśliwiec II wojny światowej

W maju 1941 roku zakłady nr 19 w Permie rozpoczęły produkcję seryjną nowego, chłodzonego powietrzem silnika w układzie podwójnej gwiazdy M-82, opracowanego przez Arkadija Szwiecowa. Z uwagi na fakt, że chłodzone cieczą silniki rzędowe z rodziny AM kierowano priorytetowo do masowej produkcji szturmowców Ił-2, radzieckie lotnictwo myśliwskie borykało się z poważnym niedoborem jednostek napędowych. W odpowiedzi na ten kryzys najwyższe władze poleciły głównym konstruktorom: Mikojanowi, Polikarpowowi, Suchemu i Jakowlewowi zbadanie możliwości zabudowy silnika M-82 na płatowcach ich własnych myśliwców.

Pierwszy sprawny egzemplarz silnika dostarczono do OKB-155 18 maja 1941 roku. Prace ruszyły pełną parą. Już w połowie czerwca biuro przygotowało rysunki robocze i przystąpiło do montażu podzespołów pierwszego prototypu. Szacunki projektowe zakładały, że samolot osiągnie prędkość 630 km/h na pułapie 6500 m oraz 530 km/h na poziomie morza. Mimo że odgórne dyrektywy wyznaczały datę pierwszego lotu na 1 lipca, prototyp o numerze 6501 oderwał się od pasa dopiero 23 lipca 1941 roku, a za jego sterami zasiadł oblatywacz Michaił Marceluk.

Ewakuacja zakładów do Kujbyszewa wymusiła wstrzymanie programu prób, do którego powrócono w styczniu 1942 roku. Wówczas do testów dołączył drugi prototyp (nr 6502), pilotowany przez Wiktora Sawkina. Loty udowodniły, że chłodzenie silnika funkcjonuje poprawnie i nie wykazuje on tendencji do przegrzewania. Co więcej, samolot wykazał znacznie lepsze charakterystyki wyprowadzania z korkociągu niż seryjne maszyny MiG-3. 7 września 1942 roku egzemplarz 6502 przekazano do NII WWS w celu przeprowadzenia państwowych prób odbiorczych. Ich wyniki okazały się głębokim rozczarowaniem. Maszyna rozpędziła się zaledwie do 565 km/h na wysokości 6150 m. Co gorsza, wojskowa komisja stanowczo skrytykowała niezawodność zespołu napędowego, zwracając szczególną uwagę na problemy z jego bieżącą obsługą w trudnych warunkach polowych.

Pomimo odrzucenia planów produkcji wielkoseryjnej, typ ten trafił na front. 27 czerwca 1943 roku trzy zmodyfikowane płatowce (nr 6501, 6502 i 6503) przekazano do prób operacyjnych w składzie 260. SAD 7. Armii Lotniczej na Froncie Karelskim. Maszyny pozostawały w służbie liniowej przez około rok. W 1944 roku ostatecznie skreślono je ze stanu z powodu granicznego zużycia konstrukcji.

Dane taktyczno-techniczne Mikojan-Guriewicz MiG-9 (I-210 M-82A)

• Długość – 8,078 m
• Rozpiętość skrzydeł – 10,20 m
• Wysokość – 3,50 m
• Powierzchnia nośna – 17,44 m²
• Normalna masa startowa – 3 382 kg
• Jednostka napędowa – 1 × silnik w układzie podwójnej gwiazdy Szwiecow M-82 o mocy 1 700 KM
• Prędkość maksymalna – 565 km/h
• Pułap praktyczny – 8 700 m
• Maksymalna prędkość wznoszenia – 896 m/min
• Zasięg – 1 070 km
• Uzbrojenie – 3 × zsynchronizowane karabiny maszynowe UBS kal. 12,7 mm (po 200 nabojów), 2 × zsynchronizowane karabiny maszynowe SzKAS kal. 7,62 mm (po 650 nabojów)