Art Model AM 7207 Mikojan-Goerevitsj MiG-9 (I-210 M-82A), Sovjet-jachtvliegtuig WOII

Mikojan-Goerevitsj MiG-9 (I-210 M-82A), Sovjet-jachtvliegtuig WOII

In mei 1941 begon Fabriek Nr. 19 in Perm met de serieproductie van de nieuwe luchtgekoelde dubbele stermotor M-82, ontworpen door Arkadi Sjvetsov. Aangezien de vloeistofgekoelde lijnmotoren uit de AM-serie met de hoogste prioriteit werden toegewezen aan het Il-2-aanvalsvliegtuigprogramma, ontstond er in de Sovjet-Unie een chronisch tekort aan krachtbronnen voor jachtvliegtuigen. Als reactie hierop kregen de hoofdontwerpers Mikojan, Polikarpov, Soechoj en Jakovlev de opdracht om de integratie van de nieuwe stermotor in hun bestaande jagerontwerpen te bestuderen.

Het constructiebureau OKB-155 ontving op 18 mei 1941 het eerste vliegwaardige motorblok. De ontwikkeling verliep in hoog tempo: medio juni waren de werktekeningen voltooid en werd een aanvang gemaakt met de bouw van de hoofdcomponenten van het prototype. Theoretische berekeningen beloofden een topsnelheid van 630 km/u op 6.500 meter hoogte en 530 km/u op zeeniveau. Ondanks een strakke officiële deadline die de luchtdoop op 1 juli eiste, maakte het eerste prototype (nummer 6501) zijn eerste vlucht pas op 23 juli 1941, met testvlieger Michail Martseljoek aan de stuurknuppel.

Door de evacuatie van de fabriek naar Koejbysjev werd het testprogramma tijdelijk opgeschort. Pas in januari 1942 werden de vluchten hervat met het tweede prototype (nummer 6502), gevlogen door Viktor Savkin. Uit de proeven bleek dat de stermotor betrouwbaar werd gekoeld zonder oververhitting. Bovendien liet het toestel zich aanzienlijk vlotter uit een tolvlucht herstellen dan de productieversies van de MiG-3. Op 7 september 1942 werd machine 6502 voor formele staatsacceptatie overgedragen aan het testinstituut van de luchtmacht. De uitkomsten vielen tegen: de jager bereikte op 6.150 meter slechts een maximumsnelheid van 565 km/u. Daarbij uitte de militaire evaluatiecommissie felle kritiek op de motor- en propellerinstallatie; deze bleek onvoldoende betrouwbaar en uiterst onderhoudsgevoelig onder frontomstandigheden.

Hoewel de jager niet in massaproductie ging, zag het type daadwerkelijk frontdienst. Op 27 juni 1943 werden drie aangepaste casco's (nummers 6501, 6502 en 6503) voor operationele beproevingen ingedeeld bij de 260e SAD van het 7e Luchtleger, actief aan het Karelische front. De toestellen werden zo'n jaar lang ingezet voor gevechtsevaluaties, totdat ze in 1944 definitief uit de sterkte werden afgevoerd vanwege verregaande structurele slijtage.

Technische specificaties van de Mikojan-Goerevitsj MiG-9 (I-210 M-82A)

• Lengte – 8,078 m
• Spanwijdte – 10,20 m
• Hoogte – 3,50 m
• Vleugeloppervlak – 17,44 m²
• Normaal startgewicht – 3.382 kg
• Motorisering – 1 × stermotor Sjvetsov M-82, 1.700 pk
• Topsnelheid – 565 km/u
• Praktisch plafond – 8.700 m
• Maximale klimsnelheid – 896 m/min
• Actieradius – 1.070 km
• Bewapening – 3 × gesynchroniseerde 12,7 mm-machinegeweren UBS (200 patronen elk), 2 × gesynchroniseerde 7,62 mm-machinegeweren SjKAS (650 patronen elk)