Mach 2 GP.015 Amiot 351/354, francuski szybki bombowiec z okresu II wojny światowej

Notatka: Klasyczny short-run z lat 90., który podczas montażu może okazać się sporym wyzwaniem, lecz w rękach doświadczonego modelarza potrafi stać się prawdziwą perełką. Polecany wyłącznie tym, którzy są bardzo pewni swoich umiejętności lub po prostu nie mogą obejść się bez Amiota 351 bądź Amiota 354 w swojej kolekcji.

Amiot 351/354, francuski szybki bombowiec z okresu II wojny światowej

Historia francuskiego szybkiego bombowca Amiot 354 sięga sierpnia 1933 roku, kiedy to Armée de l'Air wydało specyfikację na wielozadaniowy samolot bojowy kategorii BCR (Bombardement, Combat, Renseignement). Ponieważ próby modernizacji przestarzałego modelu Amiot 143 okazały się bezcelowe, konstruktorzy zakładów Avions Amiot postanowili opracować całkowicie nową maszynę o niezwykle czystej linii aerodynamicznej. Projekt ten, oznaczony jako Amiot 340, zakładał osiągnięcie prędkości maksymalnej rzędu 470 km/h. Jego ogromny potencjał prędkościowy został dobitnie zademonstrowany w sierpniu 1938 roku. Szef sztabu francuskiego lotnictwa, generał Joseph Vuillemin, udał się wówczas na pokładzie prototypu Amiot 340.01 z oficjalną wizytą do Niemiec, pokonując trasę Villacoublay–Berlin z imponującą średnią prędkością 440 km/h. Wnioski z prób w locie skłoniły projektantów do powiększenia załogi do czterech osób. Zmodyfikowana wersja, oznaczona jako Amiot 351, otrzymała podwójne usterzenie pionowe, co miało na celu poszerzenie pola ostrzału z wieżyczki grzbietowej. Niemniej jednak, z powodu opóźnień w produkcji tych podwójnych stateczników, zdecydowano się na równoległe uruchomienie produkcji wariantu Amiot 354, w którym zachowano prostsze, pojedyncze usterzenie z oryginalnego prototypu.

Napęd samolotu stanowiły dwa 14-cylindrowe silniki w układzie podwójnej gwiazdy Gnome-Rhône 14N-48/49, z których każdy generował moc 1060 KM. Zastosowanie śmigieł przeciwbieżnych pozwalało na zniwelowanie momentu obrotowego podczas startu i rozpędzało bombowiec do prędkości maksymalnej 480 km/h. Uzbrojenie obronne opierało się na automatycznym działku lotniczym Hispano-Suiza HS.404 kal. 20 mm umieszczonym w wieżyczce grzbietowej, uzupełnionym przez dwa karabiny maszynowe MAC 1934 kal. 7,5 mm w stanowiskach dziobowym i podkadłubowym. Ze względu na chroniczny brak podstaw do działek, zdecydowana większość maszyn seryjnych trafiała do jednostek bojowych z dodatkowym karabinem maszynowym kal. 7,5 mm w miejscu planowanej broni kal. 20 mm. Wewnętrzna komora bombowa mogła pomieścić ładunek ofensywny o masie do 1200 kg.

W ramach programu zbrojeniowego Plan V złożono zamówienie na 830 samolotów z tej rodziny. Niestety, dotkliwe braki podzespołów oraz rozproszenie produkcji w wielu zakładach sprawiły, że do maja 1940 roku na liniach montażowych zalegało około dwustu nieukończonych płatowców. W rezultacie w momencie rozpoczęcia niemieckiej ofensywy na Francję w stanie gotowości bojowej znajdowało się zaledwie 35 maszyn. Pierwsze egzemplarze Amiot 351 i 354 weszły na uzbrojenie dywizjonów bombowych GB I/21 i GB II/21 stacjonujących w Awinionie. Ich pierwszy udokumentowany lot bojowy miał miejsce 16 maja 1940 roku i polegał na przeprowadzeniu misji rozpoznawczej w rejonie Maastricht. Choć w późniejszym okresie nowe bombowce trafiły również do dywizjonów GB I/34 i GB II/34, zawieszenie broni uniemożliwiło ich użycie w walce. Łącznie francuskie siły zbrojne odebrały około 80 maszyn. Straty bojowe okazały się wyjątkowo niskie – zaledwie trzy samoloty padły ofiarą ognia nieprzyjaciela, podczas gdy kolejnych dziesięć uległo zniszczeniu w wypadkach operacyjnych. 17 czerwca 37 ocalałym bombowcom udało się ewakuować do Afryki Północnej. Po kapitulacji Francji samoloty te powróciły do metropolii, a ich jednostki bojowe rozwiązano. Rząd Vichy wykorzystywał następnie pięć rozbrojonych maszyn do przewozu poczty. W listopadzie 1942 roku niemieckie Luftwaffe zarekwirowało cztery ocalałe egzemplarze do zadań transportowych, z czego dwa trafiły do eskadry 1./KG 200.

Dane taktyczno-techniczne Amiot 354 B4

• Długość – 14,5 m
• Rozpiętość skrzydeł – 22,83 m
• Wysokość – 4,08 m
• Powierzchnia nośna – 67,0 m²
• Masa własna – 4 735 kg
• Normalna masa startowa – 11 324 kg
• Jednostka napędowa – 1 × silnik w układzie podwójnej gwiazdy Gnome-Rhône 14N-48 (lewy) i 1 × Gnome-Rhône 14N-49 (prawy) o mocy 1 060 KM każdy
• Prędkość maksymalna – 480 km/h na wysokości 4 000 m
• Prędkość przelotowa – 349 km/h
• Pułap praktyczny – 10 000 m
• Czas wznoszenia na 4 000 m – 8 min 42 s
• Zasięg – 3 500 km
• Uzbrojenie – 1 × działko lotnicze Hispano-Suiza HS.404 kal. 20 mm (lub 1 × karabin maszynowy MAC 1934 kal. 7,5 mm) w wieżyczce grzbietowej, 2 × karabiny maszynowe MAC 1934 kal. 7,5 mm (w stanowiskach dziobowym i podkadłubowym), do 1 200 kg bomb w wewnętrznej komorze