Mach 2 GP.015 Amiot 351/354, high-speed bomber ng Pransiya noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig

Tala: Isang klasikong short-run kit mula noong dekada '90 na maaaring maging lubhang mahirap buuin, ngunit may kakayahang maging isang tunay na hiyas sa kamay ng isang bihasang modeler. Inirerekomenda lamang para sa mga may buong tiwala sa kanilang kakayahan o hindi kayang mawala ang Amiot 351 o Amiot 354 sa kanilang koleksyon.

Amiot 351/354, high-speed bomber ng Pransiya noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig

Nagsimula ang kasaysayan ng Amiot 354, isang mabilis na bombardiye ng Pransya, noong Agosto 1933 nang maglabas ang Hukbong Himpapawid ng Pransya (Armée de l'Air) ng mga panukala para sa isang eroplanong pandigma na may maramihang tungkulin sa ilalim ng kategoryang BCR (Bombardement, Combat, Renseignement). Dahil naging walang saysay ang mga pagtatangkang gawing moderno ang luma nang Amiot 143, nagpasya ang mga inhinyero ng Avions Amiot na bumuo ng isang ganap na bagong disenyo na may napakalinis na aerodinamikong hugis: ang Amiot 340, na inaasahang aabot sa pinakamataas na bilis na 470 km/h. Ipinagmalaki ng prototipong Amiot 340.01 ang potensyal nito sa bilis noong Agosto 1938, nang sumakay ang Chief of Staff ng Hukbong Himpapawid ng Pransya na si Heneral Joseph Vuillemin para sa isang opisyal na pagbisita sa Alemanya, kung saan tinawid niya ang rutang Villacoublay–Berlin sa kahanga-hangang average na bilis na 440 km/h. Bunsod ng mga pagsusuri sa paglipad, binago ang disenyo upang magkasya ang apat na miyembro ng tripulante. Ang binagong bersyon na ito ay ang Amiot 351, na nilagyan ng kambal na palikpik sa buntot upang mapabuti ang saklaw ng pagbaril ng torete sa itaas. Gayunpaman, dahil sa mga pagkaantala sa paggawa ng nasabing buntot, napilitan silang isabay sa produksyon ang variant na Amiot 354, na nagpanatili sa mas simpleng isahang palikpik ng orihinal na prototipo.

Ang eroplano ay pinalakas ng dalawang 14-silindro na radial engine na Gnome-Rhône 14N-48/49 na nagbibigay ng 1,060 hp bawat isa. Ang mga elise na umiikot sa magkasalungat na direksyon ay bumawi sa torque ng makina tuwing umaangat, at nagtulak sa bombardiye sa pinakamataas na bilis nitong 480 km/h. Ang mga sandatang pandepensa nito ay binubuo ng isang 20 mm na kanyon na Hispano-Suiza HS.404 sa itaas na torete, at dalawang metralyadorang MAC 1934 na 7.5 mm na nakaposisyon sa nguso at sa ibabang lagusan. Dahil sa patuloy na kakulangan ng mga lalagyan para sa kanyon, karamihan sa mga yaring eroplano ay inilabas sa mga yunit ng labanan na may nakakabit na 7.5 mm na metralyadora sa halip na ang inaasahang 20 mm na armas. Ang panloob na bodega ng bomba ay may kapasidad na magdala ng kargamentong aabot sa 1,200 kg.

Sa ilalim ng programa ng muling pag-aarmas na "Plan V," nag-order ang militar ng 830 eroplano para sa seryeng ito. Sa kasamaang palad, dahil sa kakulangan ng mga piyesa at pagkawatak-watak ng produksyon sa iba't ibang planta, humigit-kumulang dalawang daang hindi pa tapos na eroplano ang naipit sa mga linya ng paggawa noong Mayo 1940, na nag-iwan lamang ng 35 na eroplanong handa sa labanan sa simula ng pagsalakay ng Alemanya. Ang mga unang Amiot 351 at 354 ay ibinigay sa mga grupong pambomba na GB I/21 at GB II/21 sa Avignon. Isinagawa nila ang kanilang unang naitalang misyong pandigma noong Mayo 16, 1940, sa isang paglipad para sa pagmamanman sa lugar ng Maastricht. Kinalaunan, nakatanggap din ng mga bagong bombardiye ang mga grupong GB I/34 at GB II/34, subalit hindi na sila umabot sa aktwal na labanan bago nangyari ang armistisyo. Sa kabuuan, tinanggap ng pwersang militar ng Pransya ang humigit-kumulang 80 eroplano. Napakababa ng bilang ng nawala sa labanan, kung saan tatlong eroplano lamang ang napabagsak ng kalaban, habang sampu pa ang nawasak sa mga aksidente sa operasyon. Noong Hunyo 17, 1940, 37 nakaligtas na bombardiye ang tumakas patungong Hilagang Aprika. Matapos ang pagsuko, ibinalik ang mga ito sa Pransya at binuwag ang kanilang mga yunit. Ginamit ng pamahalaang Vichy ang limang inalisan ng armas na eroplano bilang mga eroplanong pangkoreo. Pagsapit ng Nobyembre 1942, kinumpiska ng Luftwaffe ng Alemanya ang apat na natitirang eroplano upang gamitin sa transportasyon, at dalawa sa mga ito ang napabilang sa yunit ng 1./KG 200.

Mga teknikal na detalye ng Amiot 354 B4

• Haba – 14.5 m
• Lapad ng pakpak – 22.83 m
• Taas – 4.08 m
• Wing area – 67.0 m²
• Empty weight – 4,735 kg
• Normal take-off weight – 11,324 kg
• Makina – 1 × radial engine na Gnome-Rhône 14N-48 (kaliwa) at 1 × Gnome-Rhône 14N-49 (kanan), 1,060 hp bawat isa
• Maximum na bilis – 480 km/h sa taas na 4,000 m
• Cruising speed – 349 km/h
• Service ceiling – 10,000 m
• Oras ng pag-angat sa 4,000 m – 8 min 42 s
• Operational range – 3,500 km
• Armamento – 1 × 20 mm Hispano-Suiza HS.404 autocannon (o 1 × 7.5 mm MAC 1934 machine gun) sa itaas na torete, 2 × 7.5 mm MAC 1934 machine gun (sa nguso at ibabang lagusan), hanggang 1,200 kg na bomba sa panloob na bodega