Dragon 5010 Dornier Do 335B-6 „Pfeil”, niemiecki myśliwiec nocny II wojny światowej

Notatka: Bardzo fajny zestaw. Mimo że model opracowano jeszcze w 1992 roku, Do 335 od Dragona wyprzedził swoje czasy i pod względem zdetalowania wciąż może konkurować z wieloma współczesnymi opracowaniami. Co więcej, od 1992 roku żaden producent nie podjął się stworzenia nowego modelu „Pfeila” w skali 1:72. Model jest w dobrym stanie, wszystkie części znajdują się na ramkach. Jednak kalkomania z racji wieku nieco pożółkła i będzie wymagała ostrożności podczas pracy. Pudełko nosi przetarcia i ślady magazynowania.

Dornier Do 335B-6 „Pfeil”, niemiecki myśliwiec nocny II wojny światowej

Niemiecki ciężki myśliwiec Dornier Do 335 należał do najbardziej unikatowych samolotów bojowych z okresu II wojny światowej, głównie za sprawą nietypowego układu napędowego w układzie tandem (ciągnąco-pchającym) w osi kadłuba. Silnik przedni napędzał klasyczne śmigło ciągnące na dziobie, natomiast drugi silnik, zabudowany w środkowej części kadłuba, wprawiał w ruch tylne śmigło pchające za pośrednictwem wydłużonego wału napędowego poprowadzonego poza obrys usterzenia krzyżowego. Rozmieszczenie jednostek napędowych wzdłuż osi podłużnej pozwoliło podwoić moc zespołu napędowego bez zwiększania pola przekroju poprzecznego typowego dla myśliwców jednosilnikowych. Ponadto awaria jednego z silników nie naruszała symetrii wektora ciągu, całkowicie eliminując powstawanie niesymetrycznego momentu odchylającego. W celu zagwarantowania bezpiecznego opuszczenia maszyny w locie samolot wyposażono w fotel wyrzucany oraz układ pirotechniczny, który tuż przed ewakuacją pilota synchronicznie odrzucał górną część statecznika pionowego wraz ze sterem kierunku oraz tylne śmigło.

Claude Dornier opatentował rozwiązanie ze zdalnym napędem tylnego śmigła pchającego już w 1937 roku. Sprawność mechaniczną oraz właściwości aerodynamiczne układu potwierdziły w latach 1939–1940 próby w locie pomniejszonego samolotu doświadczalnego Göppingen Gö 9. W oparciu o uzyskane wyniki biuro konstrukcyjne Dorniera przedstawiło w maju 1942 roku projekt Do P.231 Wydziałowi Technicznemu Ministerstwa Lotnictwa Rzeszy (RLM), wygrywając konkurs na jednomiejscowy szybki bombowiec. Konstrukcji nadano oficjalne oznaczenie Do 335, jednak już jesienią tego samego roku RLM zmieniło wymagania taktyczno-techniczne, kierując program ku budowie ciężkiego myśliwca oraz samolotu myśliwsko-bombowego.

Prototyp Do 335 V1 wykonał pierwszy lot 26 października 1943 roku, pilotowany przez oblatywacza Hansa Dieterle. Do celów prób wojskowych i eksploatacyjnych w 1944 roku wyprodukowano serię próbną 10 maszyn Do 335 A-0; łącznie do końca działań wojennych powstało ponad dwadzieścia płatowców doświadczalnych i przedseryjnych. Następnie rozpoczęto montaż seryjnej wersji myśliwsko-bombowej Do 335 A-1. Skrajne zakłócenia w niemieckiej sieci dostaw oraz postępy wojsk amerykańskich ograniczyły jednak skalę produkcji: do momentu zajęcia zakładów w Oberpfaffenhofen przez siły USA pod koniec kwietnia 1945 roku zdołano ukończyć jedynie 11 maszyn seryjnych. Równolegle rozwijano warianty specjalistyczne. Do zakończenia walk skompletowano dwa egzemplarze dwumiejscowego samolotu szkolno-treningowego Do 335 A-12 ze schodkowym układem kabin (kilka maszyn A-0 przebudowano także do standardu szkolnego A-11), wariant ciężkiego myśliwca przechwytującego B-2 zrealizowano w postaci dwóch latających prototypów ze skrzydłowymi działkami MK 103, natomiast prototypy dwumiejscowego myśliwca nocnego B-6 z pokładową stacją radiolokacyjną pozostały niedokończone na stanowiskach montażowych.

W oficjalnej nomenklaturze Luftwaffe jednomiejscowym wariantom bojowym nadano nazwę „Pfeil” (Strzała). Z kolei w żargonie załóg oraz obsługi naziemnej dwumiejscowe odmiany szkolne zyskały przydomek „Ameisenbär” (Mrównojad), co wynikało z charakterystycznego garbu podwyższonej osłony kabiny instruktora.

Dane taktyczno-techniczne Dornier Do 335

• Długość – 13,85 m
• Rozpiętość skrzydeł – 13,80 m
• Wysokość – 5,00 m
• Normalna masa startowa – 8 700 kg
• Jednostka napędowa – 2 × silniki widlaste V12 chłodzone cieczą Daimler-Benz DB 603A o mocy 1 750 KM każdy
• Prędkość maksymalna – 775 km/h
• Pułap praktyczny – 11 400 m
• Załoga – 1
• Uzbrojenie – 1 × działko lotnicze kal. 30 mm MK 103, 2 × działka lotnicze kal. 20 mm MG 151/20, 1 × bomba o masie 500 kg lub 2 × bomby o masie 250 kg