MisterCraft F-50 Lioré et Olivier LeO 451, francuski bombowiec II wojny światowej
Nie można załadować gotowości do odbioru
Notatka: Ten zestaw to nie jest autorska forma MisterCrafta, tylko przepak starych wyprasek Hellera z nowymi kalkomaniami i innymi wariantami malowania. Kalkomanie nie do końca pokrywają się z instrukcją: brakuje w nich niektórych schematów z planu montażu, a jednocześnie na kalkach znalazły się warianty, których do instrukcji nie dodano. Co więcej, na jednym arkuszu widnieje numer katalogowy F-61, na dodatkowym z poprawkami — F-51, a sam zestaw nosi numer F-50. Z początku myśleliśmy, że kalki trafiły tu z innego pudełka, ale LeO 451 od MisterCrafta ukazał się wyłącznie pod indeksem F-50 i żadnych innych wydań nie było.
Lioré et Olivier LeO 451, francuski bombowiec II wojny światowej
W przededniu wybuchu II wojny światowej Lioré et Olivier LeO 451 uchodził za jeden z najnowocześniejszych średnich bombowców w arsenale francuskiego lotnictwa wojskowego. Maszyna wyróżniała się nowoczesną, całkowicie metalową konstrukcją oraz starannie dopracowaną aerodynamiką. Podwójne usterzenie pionowe uwzględniono w projekcie od samego początku, aby zapewnić strzelcowi grzbietowemu swobodne pole ostrzału w tylnej półsferze. Prototyp został oblatany 16 stycznia 1937 roku. Po zakończeniu cyklu prób w locie, w 1938 roku ukończono budowę pierwszych egzemplarzy seryjnych.
Podstawowym wariantem produkcyjnym był LeO 451 B4. Maszyny te trafiły na uzbrojenie grup bombowych GB I/12, II/12, I/25 oraz I/31, gdzie początkowo operowały równolegle z przestarzałymi samolotami Bloch 210.
Służba bojowa LeO 451 rozpoczęła się jesienią 1939 roku od lotów rozpoznawczych. Następnie załogi przeprowadzały nocne naloty na cele w Niemczech i we Włoszech. Jednak podczas kampanii francuskiej wymogi taktyczne często zmuszały do posyłania tych średniopułapowych bombowców do dziennych ataków z małej wysokości, co skutkowało poważnymi stratami. Mimo tak dużego zużycia sprzętu, LeO 451 pozostał w linii do końca działań wojennych, a w okresie powojennym był wykorzystywany w lotnictwie transportowym oraz jako maszyna doświadczalna w różnorodnych próbach w locie.
Dane taktyczno-techniczne Lioré et Olivier LeO 451
- Długość – 17,17 m
- Rozpiętość skrzydeł – 22,52 m
- Wysokość – 5,24 m
- Powierzchnia nośna – 65,96 m²
- Jednostka napędowa – 1 × silnik gwiazdowy Gnome-Rhône 14N-48 (lewy) i 1 × Gnome-Rhône 14N-49 (prawy) o mocy 1 060 KM każdy
- Prędkość maksymalna – 495 km/h
- Prędkość przelotowa – 420 km/h
- Pułap praktyczny – 9 000 m
- Maksymalna prędkość wznoszenia – 357 m/min
- Zasięg – 1 450 km
- Załoga – 4
- Uzbrojenie – 1 × działko Hispano-Suiza HS-404 kal. 20 mm w wieżyczce grzbietowej, 2 × karabiny maszynowe MAC 1934 kal. 7,5 mm (jeden w dziobie i jeden w stanowisku dolnym), do 1 400 kg bomb
Schematy malowania:
-
Lioré et Olivier LeO 451, nr 378, „Biała 4”, Grupa Bombowa GB I/11, Lotnictwo Vichy, Oran-La Sénia, Algieria, wrzesień 1940
-
Lioré et Olivier LeO 451, „Biała 8”, Grupa Bombowa GB II/35, Francuskie Siły Powietrzne, maj–czerwiec 1940 (instrukcja błędnie podaje lata 1937–1938; przezbrajanie GB II/35 z Amiot 143 na LeO 451 rozpoczęło się dopiero jesienią 1939 roku, a gotowość bojową jednostka osiągnęła w maju 1940 roku)
-
Lioré et Olivier LeO 451, „DK+ZD” (według innych źródeł „OK+ZD”), Luftwaffe, maj–sierpień 1943 (instrukcja błędnie podaje przynależność do KG 200, Le Bourget, 1940, co jest wykluczone. Jednostkę KG 200 sformowano dopiero w lutym 1944 roku, jednolite malowanie dolnych powierzchni na żółty kolor RLM 04 stosowano na samolotach zdobycznych dopiero w latach 1942–1944, a przebazowanie LeO 451 do Le Bourget w celu przebudowy na wariant transportowy LeO 451 T rozpoczęło się nie wcześniej niż wiosną 1943 roku. Latem 1943 roku samolot został przejęty przez wojska amerykańskie podczas operacji na Sycylii. Najprawdopodobniej jest to dawny francuski egzemplarz nr 255 z Grupy Bombowej GB I/25, wyremontowany przez Niemców i przydzielony do Luftflotte 2 lub Fliegerkorps II na śródziemnomorskim teatrze działań wojennych)
-
Lioré et Olivier LeO 451, „BI+ZT” („DK+EZ”?), Luftwaffe, Francja, 1943–1944 (instrukcja błędnie datuje na 1940 rok; kod na kadłubie podano jako „BI+ZT”, podczas gdy na dolnych powierzchniach skrzydeł widnieje „DK+EZ”. Wariant ten zilustrowano w instrukcji, lecz brak go na arkuszu kalkomanii)
-
Lioré et Olivier LeO 451, „212-6”, 212ª Squadriglia, 51° Gruppo Autonomo, Regia Aeronautica, Bolonia-Borgo Panigale, Włochy, wiosna–lato 1943 (instrukcja błędnie odczytuje kod jako „212-G” i bezpodstawnie wskazuje lotnisko Foggia jako miejsce bazowania)
-
Lioré et Olivier LeO 451 (zdobyczny niemiecki „DK+ZD”), USAAF, Sycylia, lato–jesień 1943 (instrukcja błędnie datuje na lata 1944–1945 i przypisuje do Lotnictwa Vichy. Faktycznie samolot należał do Luftwaffe i został zdobyty przez wojska amerykańskie latem 1943 roku podczas operacji na Sycylii)
-
Lioré et Olivier LeO 451, „Biała 23”, 1. Eskadra, Grupa Bombowa GB I/31, Francuskie Siły Powietrzne, czerwiec 1940 (wariant nieujęty w instrukcji)
-
Lioré et Olivier LeO 451, nr 388, „Czerwona 12”, 1. Eskadra, Grupa Bombowa GB II/31, Francuskie Siły Powietrzne, czerwiec 1940 (wariant nieujęty w instrukcji)
-
Lioré et Olivier LeO 451, nr 222, „Czerwona 1”, Eskadra 6B, Flotylla 4F, Lotnictwo Morskie Vichy, Oran, Algieria, 1942 (wariant nieujęty w instrukcji)
- Typ produktu:
- Model do sklejania
- Stan:
- Nowe
- Skala:
- 1:72
- Producent:
- MisterCraft
- Kod produktu:
- F-50
- Kraj pochodzenia:
- Polska
- Typ modelu:
- Model wtryskowy
- Wymiary:
- 32 × 24 × 8 cm
- Zawartość:
- Części plastikowe, części przezroczyste, kalkomania, instrukcja, pudełko
- Liczba części:
- 92 elementów
- Schematy malowania:
- 9
- Przynależność państwowa:
- Francja, Niemcy, Włochy, USA
- Epoka:
- II wojna światowa (1939–1945), zimna wojna (1946–1991)
- Poziom trudności:
- 3/5 Średniozaawansowany
