Dragon 5015 Dornier Do 335B-6 «Pfeil», γερμανικό νυχτερινό μαχητικό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Dornier Do 335B-6 «Pfeil», γερμανικό νυχτερινό μαχητικό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Το γερμανικό βαρύ μαχητικό Dornier Do 335 της περιόδου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξε μία από τις πλέον ρηξικέλευθες αεροναυπηγικές σχεδιάσεις της εποχής του. Κύριο χαρακτηριστικό του ήταν η πρωτότυπη διάταξη των κινητήρων σε σειρά (tandem) κατά μήκος της ατράκτου. Ο εμπρόσθιος κινητήρας κινούσε μία συμβατική ελκτική έλικα στο ρύγχος, ενώ ο δεύτερος, τοποθετημένος στο μέσον του σκάφους, μετέδιδε την κίνηση μέσω ενός μακρού σωληνωτού άξονα στην οπίσθια ωστική έλικα πίσω από το σταυροειδές ουραίο πτέρωμα. Η ευθυγράμμιση των κινητήρων στον διαμήκη άξονα επέτρεψε τον διπλασιασμό της ισχύος χωρίς αύξηση της μετωπικής επιφάνειας, διατηρώντας την οπισθέλκουσα στα επίπεδα ενός κλασικού μονοκινητήριου καταδιωκτικού. Παράλληλα, η διάταξη αυτή διατηρούσε απόλυτα συμμετρική την ώση σε περίπτωση απώλειας του ενός κινητήρα, εξαλείφοντας πλήρως κάθε ασύμμετρη ροπή εκτροπής. Για την ασφαλή διαφυγή του χειριστή εν πτήσει, το αεροσκάφος εφοδιάστηκε με εκτινασσόμενο κάθισμα πεπιεσμένου αέρα, το οποίο συνδυάστηκε με πυροτεχνικό σύστημα που απέρριπτε ταυτόχρονα το άνω τμήμα του κάθετου σταθερού με το πηδάλιο διεύθυνσης και την οπίσθια έλικα πριν από την εκτίναξη.

Τη μετάδοση κίνησης σε ουραία έλικα μέσω επιμήκους άξονα ο Κλοντ Ντορνιέ την είχε κατοχυρώσει με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ήδη από το 1937. Η μηχανική και αεροδυναμική αρτιότητα του εγχειρήματος επιβεβαιώθηκε κατά τα έτη 1939–1940 με τις πτητικές δοκιμές του υπό κλίμακα πειραματικού αεροσκάφους Γκέπινγκεν Gö 9. Βασισμένο σε αυτά τα δεδομένα, το γραφείο μελετών της Dornier κατέθεσε τον Μάιο του 1942 την πρόταση Do P.231 στο Τεχνικό Γραφείο του RLM, κερδίζοντας τον διαγωνισμό για ένα μονοθέσιο ταχύ βομβαρδιστικό. Το πρόγραμμα έλαβε την επίσημη ονομασία Do 335, όμως το φθινόπωρο του ίδιου έτους το RLM αναθεώρησε τις προδιαγραφές, προσανατολίζοντας το αεροσκάφος σε ρόλο βαρέος μαχητικού και μαχητικού-βομβαρδιστικού.

Το πρωτότυπο Do 335 V1 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 26 Οκτωβρίου 1943 με χειριστή τον δοκιμαστή Χανς Ντίτερλε. Για τις στρατιωτικές και λειτουργικές δοκιμές κατασκευάστηκε το 1944 μία παρτίδα προσειράς δέκα αεροσκαφών Do 335 A-0, ενώ συνολικά ο αριθμός των δοκιμαστικών και προπαρασκευαστικών σκαφών ξεπέρασε τα είκοσι πριν από το τέλος του πολέμου. Ακολούθησε η έναρξη της κανονικής παραγωγής της μονοθέσιας έκδοσης Do 335 A-1. Εντούτοις, οι σοβαρές διαταραχές στον εφοδιασμό και η προέλαση των αμερικανικών δυνάμεων περιόρισαν την παραγωγή σε μόλις 11 αεροσκάφη σειράς πριν από την κατάληψη του εργοστασίου στο Όμπερπφαφενχόφεν στα τέλη Απριλίου του 1945. Παράλληλα εξελίχθηκαν ειδικές παραλλαγές: πριν από τη λήξη των εχθροπραξιών ολοκληρώθηκαν πλήρως δύο διθέσια εκπαιδευτικά Do 335 A-12 κλιμακωτής διάταξης (ενώ ορισμένα αεροσκάφη A-0 μετατράπηκαν στο εκπαιδευτικό πρότυπο A-11), η έκδοση βαρέος αναχαιτιστικού B-2 έφτασε στο στάδιο δύο ιπτάμενων πρωτοτύπων με επιπλέον πτερυγικά πυροβόλα των 30 mm, ενώ τα πρωτότυπα του διθέσιου νυχτερινού μαχητικού B-6 με ραντάρ έμειναν ημιτελή στις γραμμές συναρμολόγησης.

Στην επίσημη ονοματολογία της Luftwaffe, τα μονοθέσια μαχητικά έφεραν το όνομα «Pfeil» (Βέλος). Αντιθέτως, για τα διθέσια εκπαιδευτικά επικράτησε γρήγορα το προσωνύμιο «Ameisenbär» (Μυρμηγκοφάγος), εμπνευσμένο από τη χαρακτηριστική υπερυψωμένη καλύπτρα της δεύτερης καμπίνας του εκπαιδευτή.

Τεχνικά χαρακτηριστικά του Dornier Do 335

• Μήκος – 13,85 μ.
• Εκπέτασμα – 13,80 μ.
• Ύψος – 5,00 μ.
• Κανονικό βάρος απογείωσης – 8.700 κιλά
• Προωθητικό σύστημα – 2 × υγρόψυκτοι κινητήρες V12 Daimler-Benz DB 603A, απόδοσης 1.750 ίππων έκαστος
• Μέγιστη ταχύτητα – 775 χλμ./ώρα
• Επιχειρησιακή οροφή – 11.400 μ.
• Πλήρωμα – 1
• Οπλισμός – 1 × πυροβόλο MK 103 των 30 mm, 2 × πυροβόλα MG 151/20 των 20 mm, 1 × βόμβα των 500 κιλών ή 2 × βόμβες των 250 κιλών