{"product_id":"art-model-am-7206-mikoyan-gurevich-mig-23pd-soviet-experimental-stol-fighter","title":"Mikojan-Guriewicz MiG-23PD, radziecki eksperymentalny myśliwiec STOL","description":"\u003ch2\u003eMikojan-Guriewicz MiG-23PD, radziecki eksperymentalny myśliwiec STOL\u003c\/h2\u003e\n\u003cp\u003eNa początku grudnia 1963 roku władze radzieckie wydały formalną decyzję nakazującą rozpoczęcie prac nad nową generacją myśliwca frontowego. Założenia taktyczno-techniczne sformułowane przez dowództwo lotnictwa wojskowego kładły nacisk na zdolność maszyny do operowania z lotnisk polowych, nawierzchni prowizorycznych oraz pasów startowych uszkodzonych w toku działań bojowych, czyniąc ze skróconego startu i lądowania wymóg priorytetowy. W odpowiedzi na te wytyczne biuro konstrukcyjne Mikojan-Guriewicz podjęło równolegle dwa kierunki badań: projekt 23-11 ze zmienną geometrią skrzydeł oraz koncepcję napędu mieszanego z pomocniczymi silnikami nośnymi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eW celu praktycznego przetestowania układu z silnikami dźwigającymi przebudowano seryjny myśliwiec MiG-21S na latające laboratorium. W kadłubie za kabiną pilota wstawiono dodatkową sekcję o długości 90 cm, w której zamontowano pionowo dwa silniki odrzutowe ciągu nośnego. Doświadczalny płatowiec otrzymał oznaczenie fabryczne „Wyrób 23-31” (znany również pod symbolem Je-7PD); jego oblot nastąpił 16 czerwca 1966 roku.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRównolegle z badaniami na latającym laboratorium w marcu 1966 roku rozpoczęto budowę właściwego prototypu myśliwca, oznaczonego jako 23-01 (numer burtowy 23), która trwała osiem miesięcy. W przeciwieństwie do zmodyfikowanego MiG-21 była to całkowicie nowa konstrukcja z półkolistymi chwytami powietrza umieszczonymi po bokach kadłuba, co pozwoliło wygospodarować przestrzeń w części dziobowej pod montaż stacji radiolokacyjnej dużej mocy. Geometria skrzydeł oraz usterzenia wywodziła się bezpośrednio ze schematu MiG-21: zachowano średniopłat w układzie delta o skosie krawędzi natarcia 57°, powiększając jednak powierzchnię nośną o 73,6% – do 40 m².\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eUkład napędowy płatowca tworzyła konfiguracja kombinowana. Za ciąg marszowy odpowiadał jednoprzepływowy silnik turboodrzutowy z dopalaniem Tumanski R-27F-300, opracowany w biurze OKB-300, osiągający ciąg 5 200 kG bez dopalania oraz 7 800 kG na dopalaniu. Ciąg nośny zapewniały dwa silniki odrzutowe Kolesow RD-36-35 o ciągu po 2 350 kG każdy, umieszczone pionowo w centralnej części kadłuba za kabiną pilota, w rejonie środka ciężkości. Powietrze doprowadzano przez żaluzjowy chwyt na grzbiecie kadłuba, natomiast gazy wylotowe wyprowadzano przez przestawne żaluzje denne, które mogły odchylać wektor ciągu ku tyłowi w celu wsparcia rozpędzania na drodze startowej. Silniki nośne uruchamiano wyłącznie podczas fazy startu i lądowania. W celu dodatkowego skrócenia rozbiegu powietrze o wysokim ciśnieniu, upuszczane z ostatniego stopnia sprężarki silnika marszowego, kierowano nad klapy dla zdmuchiwania warstwy przyściennej; współdziałanie ciągu nośnego i instalacji nadmuchu na klapy pozwoliło ograniczyć długość rozbiegu do 180–200 metrów.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePrototyp 23-01 po raz pierwszy wzbił się w powietrze 3 kwietnia 1967 roku, pilotowany przez pilota doświadczalnego Piotra Ostapienkę. Dnia 9 lipca tego samego roku samolot zademonstrował swoje właściwości skróconego startu i lądowania przed publicznością na paradzie lotniczej w Domodiedowie. Choć założenia projektowe przewidywały montaż stałego uzbrojenia strzeleckiego oraz pocisków rakietowych powietrze-powietrze, samolot doświadczalny latał bez uzbrojenia, mieszcząc w dziobie aparaturę telemetryczną i pomiarową zamiast docelowego kompleksu celowniczego.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePróby w locie, prowadzone do jesieni 1967 roku, potwierdziły operacyjne ograniczenia takiego układu: silniki nośne zajmowały krytyczną przestrzeń wewnątrz kadłuba, znacząco zmniejszały zapas paliwa oraz masę przenoszonego uzbrojenia, a podczas lotu przelotowego stanowiły bezużyteczny balast. W związku z tym program 23-01 został definitywnie zarzucony, a całość sił i środków skoncentrowano na myśliwcu ze zmienną geometrią skrzydeł Mikojan-Guriewicz MiG-23-11.\u003c\/p\u003e\n\u003ch3\u003eDane taktyczno-techniczne Mikojan-Guriewicz MiG-23PD\u003c\/h3\u003e\n\u003cul\u003e\n\u003cli\u003eDługość – 16,80 m\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eRozpiętość skrzydeł – 7,72 m\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003ePowierzchnia nośna – 40 m²\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eMaksymalna masa startowa – 18 500 kg\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eJednostka napędowa – 1 × silnik turboodrzutowy z dopalaniem Tumanski R-27F-300 (7 800 kG z dopalaniem) i 2 × pomocnicze silniki nośne Kolesow RD-36-35 (po 2 350 kG każdy)\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003ePrędkość maksymalna – 1 600 km\/h\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003ePułap praktyczny – 20 300 m\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eZałoga – 1\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eUzbrojenie przewidywane – 1 × działko lotnicze kal. 23 mm GSz-23, 2 × kierowane pociski rakietowe powietrze-powietrze średniego zasięgu K-23 (1 × K-23R naprowadzany półaktywnie radiolokacyjnie i 1 × K-23T naprowadzany na podczerwień)\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e","brand":"Art Model","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":48093311893681,"sku":null,"price":18.0,"currency_code":"USD","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0576\/3589\/7521\/files\/art-model-am-7208-box-art.webp?v=1793037918","url":"https:\/\/arcus-hobby.store\/pl\/products\/art-model-am-7206-mikoyan-gurevich-mig-23pd-soviet-experimental-stol-fighter","provider":"Arcus Hobby","version":"1.0","type":"link"}